Γαμώ τον ΟΤΕ ΜΟΥ

24 03 2008

Γιατί πρέπει να χάνω τόση ώρα για να μπω λίγες ώρες στο ίντερνετ ενώ πληρώνω για να έχω όλο το 24ωρο; Τις τελευταίες 2 εβδομάδες για να μπω προσπαθώ ώρες ατελείωτες με αποτέλεσμα όταν μπω να έχω χάσει κάθε όρεξη να γράψω οτιδήποτε. Γιατί πρέπει να ταλαιπωρούμε τόσο πολύ; Και όλα αυτά επειδή οι γονείς μου έκοψαν την παλιά γραμμή που ήμουν στη vivodi.

Advertisements




Πιτσιρίκο μας δουλεύεις;

23 03 2008

diafimiseispitsirikos.png

Όσοι με γνωρίζουν ξέρουν πως είμαι φανατικός του Πιτσιρίκου εδώ και ένα χρόνο. Πιτσιρίκος και Μπαρμπαγιάννης είναι οι λατρείες μου. Εκτιμώ φυσικά και τον Καλαμούκη αλλά αλλά λατρεία δεν είναι. Δεν νομίζω πως πέρα από τον Freddie Mercury είχα βρεθεί ποτέ να δηλώσω ξανά FAN κάποιου. Όμως με τον πιτσιρίκο είναι η πρώτη φορά που μπορώ να πω πως διαβάζω φανατικά έναν γραφιά και συμφωνώ σχεδόν με όλα μαζί του (εντάξει το ίδιο συμβαίνει με τον Κάρολο,τη Ρόζα και τον Βλαδίμηρο αλλά δεν μπορώ να πω πως τους διαβάζω και καθημερινά 🙂 ).
Όμως το σημερινό του άρθρο είναι το πρώτο που διαφωνώ μαζί του. Τον πρώτο καιρό του είχα ζητήσει συνέντευξη και του είχα εξηγήσει και τον λόγο τον οποίο είχα για πολύ καιρό αμφιβολίες για το τι blogger είναι… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »





Τσάι στο τμήμα

7 03 2008

prosfyges.jpg

Το βράδυ της 4ης Μαρτίου πήγαμε στον σταθμό η οδηγός μου (Σαμίρα) και εγώ. Το τραίνο έφευγε στις 23.55 και θα φτάναμε στο Χοραντίς στις 8.30πμ της 5ης Μαρτίου. Με το που φτάσαμε στο τραίνο ένιωσα πως ζω σε άλλη εποχή βλέποντας τα τραίνα της πάλαι ποτέ κραταιάς Σοβιετικής Ένωσης, με τις βαριές μεταλλικές κατασκευές να είναι σταθμευμένα στο σταθμό του Μπακού. Ένα από αυτά ήταν και το δικό μας. Βρήκαμε το βαγόνι μας και ο σταθμάρχης εκεί μας ζήτησε τα χαρτιά μας. Ζήτησε να δει το διαβατήριο μου και αυτό που μου έκανε εντύπωση,μαζί του, κυριολεκτικά, έβλεπαν τα στοιχεία μας και κάποιοι «περίεργοι». Περάσαμε μέσα το τραίνο σκοτεινό, βρήκαμε τις κουκέτες μας σχεδόν στα τυφλά, κάτσαμε και περιμέναμε να ξεκινήσουμε. Ήδη υπήρχε ένας νεαρός μέσα και λίγο αργότερα ήρθε ένας ακόμα κύριος κουτσός με μπαστούνι που στην αρχή δεν τον αναγνώρισα. Ήρθε κάθισε και άρχισε τις ερωτήσεις. Η Σαμίρα μου δήλωσε πως δεν της άρεσε αυτός ο άνθρωπος γιατί την ρωτούσε πολλά πράγματα. Την ρώτησε ποιανού είναι γιατί νόμιζε πως ξέρει τον πατέρα της. Το τραίνο έφυγε κανονικά και λίγο λίγο και το φως μέσα στο τραίνο δυνάμωνε όσο το ζεσταινόταν η μηχανή. Ο κουτσός κύριος μετά από λίγο έφυγε και ήρθε κάποιος άλλος. Θεώρησα πως αυτή η αλλαγή έγινε για να βρει ένα κρεβάτι πιο ευρύχωρο για τον ίδιο. Όμως το πρωί κατάλαβα. Φτάσαμε στον τελικό σταθμό του Χοραντίς της περιφέρειας Φιζουλί(περιοχή που έχουν καταλάβει μόνο ένα μέρος οι Αρμένιοι).
Με το που κατεβήκαμε ένας αστυνομικός μας πλησίασε και ζήτησε να πάμε μαζί του. Η οδηγός μου ρώτησε τον λόγο και είπε για έλεγχο των στοιχείων. Είπε πως μπορεί να σας δείξουμε εδώ το διαβατήριο του. Ο αστυνομικός μάλλον εκτελώντας εντολές μας ζήτησε ξανά να τον ακολουθήσουμε και είπε πως θα πρέπει ο αρχηγός να δει το διαβατήριο.
Τελικά πήγαμε στο τμήμα που στεγαζόταν στον σταθμό. Κατευθείαν σαν flashback μου ήρθαν όλα στο μυαλό. Ο κύριος που κούτσαινε ήταν ένας από αυτούς τους παράξενους που είχαν κοιτάξει το εισιτήριο μου μαζί με το διαβατήριο στο σταθμό του Μπακού. Ήταν σίγουρα αυτός που είχε ενημερώσει για την επίσκεψη μου στην περιοχή. Κάποια πράγματα έμειναν ακόμα απομεινάρι από την ΕΣΣΔ και μάλλον ένα από αυτά είναι και το σύστημα «ασφάλειας» που είχε και η КГБ.Τελικά στο τμήμα ρώτησαν τη Σαμίρα ποιανού είναι. Ευτυχώς που ήταν από την περιοχή. Ο αρχηγός της αστυνομίας ήταν φίλος με τον πατέρα της και ο υπαστυνόμος ήταν γείτονας στο πατρικό της μητέρας της. Αφού κράτησαν τα στοιχεία μου, μας ρώτησαν αν θέλω τσάι. Είπαν πως εκτιμούν τους Έλληνες γιατί έχουν αρχαίο πολιτισμό. Τους είπε η Σαμίρα πως είμαι κομμουνιστής, ο υπαστυνόμος έλαμψε και είπε και γω ήμουν! Έμαθαν πως δεν είμαι χριστιανός αλλά άθεος και μετά ήρθε το τσάι. Πραγματικά το καλύτερο τσάι που έχω πιει στη ζωή μου. Είχα πια χαλαρώσει. Τους είπα πως μου αρέσει το τσάι τους και μου εξήγησαν πως είναι το νερό του Καραμπάχ που το κάνει τόσο καλό. Ύστερα μου είπαν πως ελπίζουν πως να γράψω την αλήθεια για την περιοχή, μου ζήτησαν συγγνώμη και μου εξήγησαν πως ήταν σε επιφυλακή αφού την προηγούμενη μέρα πέθαναν κάποιοι. Μου εξήγησαν πως δεν πρέπει να πλησιάσω στα σύνορα γιατί απαγορεύεται (κάτι που αν δεν με είχαν συλλάβει το σκεφτόμουν να το κάνω!) και μου υποσχέθηκαν πως όταν οι περιοχές απελευθερωθούν θα με πάνε στις πηγές που βγαίνει το νερό που τώρα είναι υπό κατοχή.
Τελικά ο αρχηγός μας πήγε εκεί που του ζήτησε η Σαμίρα και κάναμε κάποιες βόλτες στην περιοχή. Για την κατάσταση θα γράψω μάλλον αφού επιστρέψω. Όμως χθες που ζήτησα της Σαμίρα να πάμε στην περιοχή που σκοτώθηκαν οι στρατιώτες με ρώτησε χαριτολογόντας «Τσάι θες;»





Ο Μέγας Αλέξανδρος στο Μετρό του Μπακού

1 03 2008

Ο Αλξανδρος πάνω από το πτώμα του Δαρρείου

Εντυπωσιακό το Μετρό στο Μπακού. Αν και εμφανή τα σημάδια της παλαιότητας (έχει κλείσει 41 χρόνια λειτουργίας) ο σταθμός Νιζάμι με εντυπωσίασε με τα ψηφιδωτά που απεικονίζουν ιστορικά γεγονότα του Μπακού.
Ο Μέγας Αλέξανδρος παρουσιάζεται σε δύο ψηφιδωτά. Το πρώτο δείχνει τον Μέγα Αλέξανδρο πάνω από το πτώμα του Βασιλιά Δαρείου. Έναν βασιλιά που τον κυνήγησε και ήθελε να τον σκοτώσει ο ίδιος αλλά ο εσωτερικός εχθρός του Δαρείου τον πρόλαβε. Τον βασιλιά Δαρείο ο Μέγας Αλέξανδρος τον έθαψε με βασιλικές τιμές. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »