Коммуняка

28 04 2007

mishka1.jpg

Υπάρχουν στιγμές που μετανιώνεις, άλλες που δεν μετανιώνεις αλλά σίγουρα δεν θα τις επαναλάμβανες αν σου δινόταν η ευκαιρία ξανά. Πέρσυ, το έχω ξαναγράψει, πως ήμουν ερωτευμένος με μια κοπέλα που γνωριστήκαμε μέσω διαδικτύου αλλά είχαμε κοινούς γνωστούς…Η κοπέλα από χώρα της πρώην ΕΣΣΔ δεν ήθελε να ακούσει πως είμαι κομμουνιστής…

Αυτό που με κάνει πολλές φορές να τη θυμάμαι και να χαμογελάω είναι διάφορα σκίτσα που μου είχε στείλει. Πέρσυ την 14η Φλεβάρη την είχα βρει μετά από κάποιο ολίγο «μεταφυσικό» γεγονός και της έστειλα ένα μικρό δωράκι αφού ήμουν ερωτευμένος μαζί της. Άσχετα που για να με προστατεύσει είχε σταματήσει να μου μιλά…Μέσα σε αυτά ήταν αυτά τα κλασικά αρκουδάκια. Της άρεσε πολύ, το ζωγράφισε και του έδωσε το όνομα μου. Коммуняка. Φυσικά δεν με λένε Коммуняка(Κομμουνιάκα) και αν δεν με φώναζε εκείνη έτσι δεν θα το δεχόμουν από κανέναν να με αποκαλεί κουμμούνι που σημαίνει στα ελληνικά. Αλλά ακόμα και μια βρισιά ακουγόταν τόσο γλυκό και τόσο αστείο από τα δικά της χείλη. Ειδικά όταν μετά που είπε πως κοιμόταν με τον Коммуняка.

Τώρα με δυσκολία μιλάμε, και μάλλον φταίω που άλλαξα λίγο. Προσπαθώ να δείξω πως την έχω ξεπεράσει αλλά δεν είναι αλήθεια… Πρέπει μάλλον να πετάξω κάθε φωτογραφία της από τον υπολογιστή ώστε να μην εμφανίζεται στα random images του google desktop…Κάπως έτσι μου ήρθε η σημερινή εικόνα και χαμογέλασα…Αυτά, ελπίζω πως θα έρθει σύντομα κάποιος έρωτας, και ακόμα καλύτερα να είναι κάποιος ανεκπλήρωτος από τα παλιά. Από αυτούς τους μεγάλους για να δικαιολογηθώ στον εαυτό μου πως καλά πως δεν συνέβη κάτι με την πιο καυτή γυναίκα που γνώρισα εδώ και πολλά χρόνια…Αν και μάλλον ο ανταγωνισμός της πολύ σκληρός αυτή με έκανε να την ερωτευτώ. Ακόμα δεν κατάλαβα πως την πάτησα…


Ενέργειες

Information

3 responses

1 05 2007
Natalia

Τον Έρωτα τον καταλαβαίνεις αργά….
Καμμιά φορά πολύ αργά….

1 05 2007
karpidis

Και μάλλον τότε πονάει περισσότερο.

2 05 2007
Natalia

Πάντα πονάει ο Έρωτας…..
Ακόμα κι όταν είσαι δίπλα του.
Οι φορές που αποζητάς να μπει στο κορμί σου ο άλλος, να τον κουβαλάς για να μην τον στερηθείς καθόλου, να μην χρειάζεται να γράφεις στη μνήμη σου στιγμές που θες αργότερα να μοιραστείς μαζί του και δεν γίνεται εκείνη τη στιγμή, οι μικρές απουσίες που γεμίζουν με αγωνία τη μέρα σου, η αναμονή μιας συνάντησης, η απογοήτευση μιας ακύρωσης είναι μικρές σταγόνες πόνου…..

Κι είναι και ο Πόνος του χωρισμού, η βίαιη πολλές φορές διακοπή της επικοινωνίας, σαν ένας μικρός θάνατος…..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: