Για πολύ καιρό σκεφτόμουν αν θα μεταφέρω το προσωπικό blog στο δικό μου server. Από εδώ και πέρα θα βάζω μόνο την αρχή των άρθρων μου στο blog αυτό και το υπόλοιπο θα βρίσκεται στη νέα διεύθυνση. Ένας από τους λόγους της μεταφοράς είναι πως τα τεστ που έκαναν πάνω στο wordpress.com έχει οδηγήσει να μην μπορεί κανείς να διαβάσει παλιότερα άρθρα που η διεύθυνση τους είναι γραμμένη στα ελληνικά. Έτσι αποφάσισα να μεταφερθώ έχοντας τα ίδια (από ότι φάνηκε ρίσκα) και περισσότερες λειτουργίες.
Το πρώτο άθρο που έγραψα στο νέο blog είναι
“Εκποίηση βιβλίου μέχρι τις 25/1“.
Φυσικά ο λόγος που θα βάζω και εδώ την αρχή είναι για να μεταφερθούν και να ειδοποιηθούν όσοι (οι λίγοι που χρησιμοποιούσαν το rss του blog μου).Αν θέλετε μπορείτε να γραφτείτε στο νέο feed

Μπορεί να έχω να γράψω 4 μήνες όμως αυτό που εύχομαι με τη νέα χρονιά είναι να φύγουν οι κακοτοπιές του 2008. Να μην έχω ξανά πρόβλημα με τους γονείς μου να μου κόβουν τη γραμμή του δωματίου χωρίς να με ρωτούν γιατί θεωρούν πως είμαι εθισμένος. Να μην χρειαστεί να πηγαίνω συχνά στο Σύνταγμα για ίντερνετ γιατί σπίτι μου δεν θα μπορώ να έχω σοβαρό ασύρματο δίκτυο και δεν θα μπορώ να στήσω ενσύρματο και τελευταίο εύχομαι να οργανωθώ καλύτερα.
Να βάλω κάτω όλες τις ιδέες μου, να τις αξιολογήσω ανάλογα με το κόστος που έχουν σε χρόνο και χρήμα και να τις βάλω σε μια ιεραρχία ώστε να κλείνω σιγά σιγά τους λογαριασμούς. Να κλείνω μάλλον και τους λογαριασμούς με τη σχολή που πέρσι είχαμε μπει σε μια σειρά ώσπου άρχισα να ψάχνω 2η δουλειά κατά απαίτηση των γονέων. Φέτος έχω ήδη λύσει τα περισσότερα προβλήματα που άλλες χρονιές με απασχολούσαν άρα “It’s up to me” όπως λένε και οι φίλοι μας οι Αμερικάνοι…

Σήμερα χαζεύοντας λίγο στο google trends έκανα μια σύγκριση για πλάκα πόσο είναι η διαφορά μεταξύ της αναζήτησης της λέξης football και chess παγκοσμίως. Όμως επειδή τα trends δεν σου βγάζουν ποσά αλλά συγκριτικά νούμερα είπα να χρησιμοποιήσω τη λέξη blog που στο blog μου είναι η πρώτη πηγή επισκεπτών από το google ώστε να έχω μια εικόνα της κίνησης.(όσο ήμουν 1ο αποτέλεσμα είχα 30-50 visits,τώρα είμαι το 7ο και έχω 12-15).Και προσθέτωντας έβαλα και τη λέξη weblog γιατί το πιο γνωστό ελληνικό σκακιστικό site GreekChess.com χρησιμοποιεί σαν λέξη προτιμότερη του blog. Μπορείτε να δείτε το screenshot για την παγκόσμια κατάταξη κάνοντας κλικ στην παρακάτω φώτο.

Φυσικά όμως μετά για να μπορώ να μετρήσω τα αποτελέσματα πήγα μόνο στην Ελλάδα όπου το greek chess ξέρω πως τώρα βρίσκεται στη 2η θέση και μέχρι πρόσφατα ήταν στην 1η. Έτσι πήρα το παρακάτω γράφημα:

Τα νούμερα δείχνουν πως για κάθε 1 φορά που ψάχνει κάποιος τη λέξη chess 7,2 φορές ψάχνουν τη λέξη football και 4 φορές τη λέξη blog ενώ η λέξη weblog δεν τη ψάχνει κανείς ( εκτός από κάτι αναφορές στα google news).
Άρα για κάποιο λόγο που κάποιος θέλει να χρησιμοποιήσει ίσως το πιο εύηχο weblog (πατρικό του blog) μάλλον αυτοτιμωρείται αφού τελικά οι περισσότεροι που θα βάλουν το link προς το blog δεν θα γράψουν Chess blog αλλά chess weblog και από κάτω θα φαίνεται η διεύθυνση. Άρα το google δεν θα καταλαβαίνει πως η σελίδα είναι blog και δύσκολα θα το βάλει ψηλά σε αυτή την αναζήτηση.
Μπορεί αυτή η περίπτωση να είναι ειδική,όμως παρόμοιες περιπτώσεις μπορεί να μας γλυτώσουν από το κόστος διαφήμισης έχοντας απλώς κάνει τις σωστές επιλογές.

Ούτε εγώ το ήξερα όταν είχα διαλέξει το όνομα Πολιτικό blog άλλα όταν βρέθηκα στην πρώτη θέση της αναζήτησης της λέξης blog κατάλαβα κάποια παραπάνω πράγματα για το τι με βοήθησε. (και δεν είχα μέσο στην google όπως έκανα πλάκα σε ένα φίλο).
Δεν είναι τόσο SEO το θέμα αλλά ίσως να βοηθήσει αρκετούς.

Από το επαναστατικό styling του Τσε, μακριά μαλλιά και μούσια

κατέληξα με το ρεφορμιστικό κοντό μαλλάκι αλά Αλέξη Τσίπρα…

Αντί να περιγράψω πως πέρασα στην Τουρκία θα πω μια προσωπική μου εμπειρία που συχνά την μοιράζομαι με φίλους και παραδόξως έχουν την ίδια αντίδραση που είχα και γω. Πριν μερικά χρόνια είχα ερωτευθεί μια κοπέλα,πόντια γεννημένη και μεγαλωμένη στο Καζακστάν. Είχε έρθει Ελλάδα με πρόγραμμα υποτροφίας εκμάθησης ελληνικών επειδή κυρίως ο πατέρας ήθελε να μάθει να μιλά ελληνικά. Έτσι είχαμε γνωριστεί, εγώ μελετούσα ρώσικα και ήξερα ελληνικά και εκείνη το αντίστροφο…
Σιγά σιγά ερωτευτήκαμε ο ένας τον άλλον και λίγο καιρό πριν φύγει μου είπε πως πρέπει να χωρίσουμε γιατί δεν μπορούμε να είμαστε μαζί…
Ήμουν ερωτευμένος και της είπα πως θα μπορούσα να πάω να ζήσω μαζί της στο Καζακστάν. Όμως η απάντηση της ήταν πως δεν μπορούσα γιατί είμαι Έλληνας. Φυσικά δεν κατανόησα γιατί το έλεγε και της απάντησα πως και εσύ είσαι ελληνίδα και ζεις άρα και γω μπορώ. Και εκείνη τη στιγμή θυμάμαι πως ενώ ήμουν έτοιμος να απαντήσω θετικά σε ό,τι δικαιολογία μου έβρισκε τελικά λέγοντας μου τα παρακάτω λόγια “Στο Καζακστάν δεν έχει θάλασσα και εσύ είσαι Έλληνας” θυμάμαι μου πήρε κάτι δευτερόλεπτα μέχρι να απαντήσω “Ούτε μια λίμνη δεν έχει;”
Και πράγματι όσες φορές την έχω περιγράψει την ιστορία πριν προλάβω να πω την αντίδραση μου οι περισσότεροι φίλοι μου είπαν “Ούτε μια λιμνούλα”;
Αυτή την ιστορία την θυμήθηκα τώρα που βρισκόμουν σε μια πόλη χωρίς θάλασσα…Μου φαινόταν τόσο παράξενο σαν να βρισκόμουν όχι σε διακοπές αλλά σε μια πόλη χειρότερη από την Αθήνα..

_{Kel Patolog} Σήμερα φεύγω για Τουρκία το πρώτο μου τουρνουά στο εξωτερικό και ταυτόχρονα το πρώτο που με καλούν για διαιτητή. Στο παγκόσμιο νέων κάτω των 20. (κυρώς 19-20 αφού υπάρχει κατηγορία κάτω των 18. Είναι μεγάλη η διοργάνωση αλλά το καλό για μένα είναι πως θα βρεθώ 16 μέρες με πληρωμένα όλα τα έξοδα σε ένα πολύ καλό ξενοδοχείο 4 αστέρων με άτομα που συνήθως κάνουμε μαζί διακοπές στα τουρνουά στην Ελλάδα.
Σας φιλώ και τα λέμε μετά τις 16 (μάλλον)

Τον τελευταίο καιρό έχω βρεθεί σε 3 ξενοδοχεία της Β. Ελλάδας και θεωρώ πως ενώ είναι τόσο εύκολο να στήσεις ασύρματο δίκτυο για όλους τους πελάτες σου free,είναι μαλακία να το χρεώνεις ειδικά όταν πληρώνει και ένα σκασμό λεφτά ο πελάτης. (Αν και δεν το πλήρωνα εγώ το δωμάτιο). Σήμερα βρίσκομαι στην Περαία στη Θεσσαλονίκη και μπορώ να πω πως το Golden Star hotel είναι η καλύτερη περίπτωση του τελευταίου μήνα αφού πέρα πως έχει θέα τη θάλασσα (αυτή τη στιγμή ακούω το κυματάκι να κτυπά στην παραλία) έχει ελεύθερο wifi για όλους τους πελάτες στο δωμάτιο.
Στις αρχές του μήνα ήμουν στο Athos Palace και είχε στη ρεσεψιόν ελεύθερο και ήταν άβολο αλλά υποφερτό όμως θεωρώ απαράδεκτο πως πήγα στο Φιλίππειο και για να είμαι κατά τη διάρκεια της διαμονής μου στο διαδίκτυο (κάμποσες ώρες αλλά λιγότερο από 24ώρο) έπρεπε να πληρώσω 15€. Ήμαρτον τόσο έχει φτάσει το μηνιαίο κόστος! Και ειδικά σε ένα μέρος όπως εκείνο το πιο πιθανό ήταν ή να ήθελα να ξεκινήσω οικογένεια ή να πάω για επαγγελματικούς λόγους. Άρα δεν κατανόησα το λόγο που δεν σκέφθηκαν να το βάλουν στις δωρεάν υπηρεσίες του ξενοδοχείου…

Όντας από τους παλιούς του ελληνικού διαδικτύου (από το 97 με modem 33.6 που έδινε τότε δώρο συνδρομή με την τότε ΝΕΤΩΡ μπορώ να πω πως ενώ ωρίμαζα δεν είδα κάτι αντίστοιχο από το ελληνικό διαδίκτυο. Βλέπεις ακόμα εταιρείες διαδικτύου που σου υπόσχονται πως μπορούν να σου δώσουν ολοκληρωμένες λύσεις για την εταιρεία σου, και μάλιστα από τις μεγαλύτερες να φτιάχνουν site τα οποία αν τα έβλεπες το 1997 θα ήταν ότι καλύτερο υπάρχει (αν εξαιρέσουμε πως θα αργούσαν να κατέβουν) όμως τη εποχή μετά google είναι γελοίο πως κανείς δεν τους έχει κράξει για αυτό που παραδίδουν. Η ελληνική αγορά του διαδικτύου μου θυμίζει πάρα πολύ την άγρια δύση. Ο καθένας υπόσχεται οτιδήποτε και πάντοτε κάποιοι πιστεύουν πως βρήκαν το νέο χρυσωρυχείο και εμπιστεύονται κάθε απατεώνα. Ασχολούμενος με κυρίως με τα πολιτικά site δεν υπάρχει ένα από τα site των πολιτικών κομμάτων που να είναι αναγνώσιμο από το google εύκολα. Πολλές φορές αποθηκεύω στο del.icio.us σελίδες από το ΠΑ.ΣΟ.Κ και είτε γράφουν για τις δηλώσεις του Παπανδρέου είτε γράφουν για την επίσκεψη του χ βουλευτή ο τίτλος της σελίδας είναι ο ίδιος. Και λογικό είναι αφού το CMS του ΠΑ.ΣΟ.Κ ήδη λειτουργεί κάμποσα χρόνια και είχε επιλεχθεί κάτι όχι τόσο καλό αλλά πια δεν αλλάζει (εύκολα). Όμως σήμερα για να μπορείς να να βρεθείς από το google δεν νοείται να μην εμφανίζει το τίτλο κάθε σελίδας το CMS που χρησιμοποιείς. Και μου φαίνεται αστείο πως ακόμα και νεώτερα site όπως αυτό της Ντόρας Μπακογιάννη που υποτίθεται πως δόθηκε στην μεγαλύτερη ελληνική εταιρεία διαδικτύου να βγάζει τη συνέντευξη του Αραβώση κάτω από τον ίδιο τίτλο με τη συζήτηση για τη ψήφο των ομογενών… Αναρωτιέμαι πόσα κόστισε;

Και αναρωτιέμαι αν τελικά το ερώτημα που λέει “Μα το ανηψάκι μου το φτιάχνει με 100€ το site”* έχει τελικά νόημα. Γιατί ο μικρός μπορεί να μην έχει δικούς του γραφίστες που στο τέλος αψηφούν τα w3 standards, μπορεί να μην έχει προγραμματιστές που βαριούνται να δουν τι κάνουν οι παρόμοιες εφαρμογές αλλά μπορεί να ξέρει τι κάνουν οι Open source εφαρμογές και μάλλον θα βρει μια καλή εμφάνιση από τις τόσες χιλιάδες δωρεάν που κάποιοι εθελοντές γραφίστες δίνουν. Δεν είμαι φανατικός υπέρμαχος του ανοικτού λογισμικού αλλά ρε γαμώτι εν ετει 2008 είναι δυνατόν να πουλιούνται CMS χωρίς τίτλους όταν τα open source δίνουν την επιλογή και για clean urls;
Και επειδή κάποιοι θα πουν πως δεν είναι τόσο μεγάλο το πρόβλημα ένας φίλος χαριτολογώντας άλλαξε λίγο τον Καρτέσιο έγραφε σαν quote ” Με βρίσκει το google άρα υπάρχω” και καλώς ή κακώς είναι η αλήθεια για να κατανοήσουμε το πρόβλημα που βρίσκεται.

* αυτήν την έκφραση τη χρησιμοποιεί συχνά ο Παναγιώτης για να δείξει πως αξίζει καμιά φορά να πληρώσεις κάτι παραπάνω για ένα καλό site. (αν και νομίζω πως εδώ θα συμφωνήσει μαζί μου )

Πολλοί θα πουν πως η εικόνα του μήλου στο πίσω μέρος της οθόνης τους φτάνει όμως για όλους τους υπόλοιπους μέσα σε αυτούς και γω σίγουρα θα έχει περάσει από το μυαλό να ντύσουν κάπως το πίσω μέρος της οθόνης. Έχω δει πολλούς blogger να βάζουν ένα αυτοκόλλητο της blogger ή της WordPress δηλώνοντας έτσι την προτίμηση τους. Εμένα δεν μου άρεσε και έτσι βρήκα το schtickers.com και αγόρασα τον αγαπημένο μου αναγεννησιακό πίνακα, τη γέννηση της Αφροδίτης του Μποτιτσέλλι. Το κόστος νομίζω ήταν κάπου στα 15 € μαζί με τα μεταφορικά και έφθασε μέσα σε λίγες ημέρες. Άρα μάλλον προτεινόμενη η αγορά για όποιον ενδιαφέρεται…

Βασικά ο λόγος που ξεκίνησα το προσωπικό μου μπλογκ δεν ήταν ξεκάθαρος. Ορισμένες φορές σκεφτόμουν πως θα ήθελα να μοιραστώ τη γνώση που έχω σε διάφορα πράγματα με άλλους, άλλες φορές να διατυπώσω την άποψη μου για διάφορα θέματα πέρα της πολιτικής και άλλες απλώς να εκφράσω ένα μέρος από σκέψεις και προβληματισμούς…Φυσικά όμως ποτέ δεν πίστευα πως κάποιος θα μπορούσε να ενδιαφέρεται να παρακολουθεί το τι γράφω.

Όμως χθες γνωρίζοντας κάποιον από το σκακιστικό χώρο που γνώριζε αρκετά για μένα εντυπωσιάστηκα πως τελικά κάποιος που ήταν εν δυνάμει γνωστός μου και στο παρελθόν είχαμε συναντηθεί γνώριζε πολλά για μένα. Για τη φιλία μου με τον άθλιο, για τις πολιτικές μου πεποιθήσεις, για το ταξίδι στη Κρήτη, στο Μπακού, για το ποδήλατο και έτσι το ερώτημα ήταν αν εκτίθεμαι. Προφανώς εκτίθεμαι στο κοινό αλλά μόνο όσο ο ίδιος επιλέγω. Και μέσα από αυτήν την έκθεση νομίζω πως δίνω πράγματα. Συζητούσα με μια φίλη πως το να έχεις προσωπικό μπλογκ είναι ναρκισιστικό. Συμφώνησα μαζί της αλλά δεν το πιστεύω απόλυτα. Γιατί ενώ βλέπω πολύ κόσμο να προβάλλει τη δουλειά του, το εγώ του μέσα από ένα μπλογκ όπως ένας εξυπνάκιας που αυτοπροβάλλεται βλέπω όμως και πολύ κόσμο απλώς να ανοίγει διάλογο ή να κάνει μια εσωτερική αναζήτηση “φωναχτά” και έτσι τελικά θεωρώ πως αξίζει. Απλώς είναι κάτι που πρέπει να το κάνεις επειδή το θες και όχι για να αποκτήσεις αναγνώστες….