Πολλές στιγμές από σκέψεις που μου άρεσε να κάνω είναι πως είναι ο ιδανικός θάνατος. Είχα καιρό να μου περάσει κάτι τέτοιο από το μυαλό αλλά αυτές τις μέρες έχω πέσει ψυχολογικά (χωρίς λόγο) και είναι για μένα σαν μια σκέψη ηδονής. Ο ιδανικός θάνατος προφανώς πρέπει να είναι αυτοκτονία. Χωρίς πόνο και κατ’ επιλογή. Για την ακρίβεια ο πόνος να είναι ακαριαίος. Πολλές φορές έχω σκεφθεί πως μετά το θάνατο δεν υπάρχει αίσθηση. Δεν υπάρχει τίποτα άρα δεν φοβάσαι και δεν ελπίζεις (Καζαντζάκης), λυτρώνεσαι από τα προβλήματα σου, από τα θέλω σου από τις ανάγκες σου. Σταματάς να είσαι ένα ακόμα βάρος για τη γη και γίνεσαι ξανά ένα με αυτήν.
Όμως ποια αυτοκτονία; Σίγουρα όχι με χάπια, (μέθοδος που συνήθως διαλέγουν οι γυναίκες και αποτυγχάνει φέρνοντας φοβερούς πόνους που συνήθως κάποιος προλαβαίνει να πάει “το θύμα” στο νοσοκομείο για την επίπονη πλύση στομάχου.
Η ιδανική κατά την άποψη μου αυτοκτονία που φαντασιώνομαι αρκετές φορές είναι ελεύθερη πτώση από πολύ ψηλό κτίριο. (Στην Ελλάδα δεν έχουμε πολλά τέτοια). Πέφτοντας νιώθεις πράγματι την ελευθερία από τον την ταχύτητα που αναπτύσσεις αλλά ταυτόχρονα δεν έχεις επιλογές και δέχεσαι τον αμετάκλητο. Αφού πέσεις το πιο πιθανό είναι το κεφάλι σου να πολτοποιηθεί κάτι που θα γλιτώσει από το να θαφτείς με ανοικτό φέρετρο (απάνθρωπο κατά την άποψη μου ) και όπως μπαίνεις στον λάκκο να ορμάει η μητέρα σου και να μην σε αφήνει.
Τώρα κάποιοι ίσως να τρομοκρατηθήκατε αλλά δεν έχω σκοπό να αυτοκτονήσω. Μπορεί να ζούμε χωρίς αιτία και αυτός να είναι λόγος για να πεθάνουμε χωρίς αιτία αλλά ακόμα έχω την απορία αν υπάρχει λόγος για να ζούμε. Αν κάποια στιγμή σιγουρευτώ τότε ίσως να βρω και το μεγάλο ύψος που χρειάζεται….
e-μερολόγιο
To blog που γράφω διάφορες σκέψεις μου. Κυριολεκτικό web log
Διαφημίσεις
Πρόσφατα σχόλια
 | Pinezas στο Από Αθήνα είσαι; -Όχι από τον… |
| Pinezas στο Από Αθήνα είσαι; -Όχι από τον… |
 | Vicaki στο Από Αθήνα είσαι; -Όχι από τον… |
 | Μακης στο Είναι βλάκας ο Παπανδρέου… |
 | ALREADY DEAD στο Έχεις σκεφθεί τον ιδανικό… |
Flickr Photos
|
My amazon wishlist
License of this blog
e-μερολόγιο by karpidis is licensed under a Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 Ελλάδα License.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://tinyurl.com/2j249p.
χμ…….
αν είχα να διαλέξω τρόπο να πεθάνω… θα προτιμούσα κάπου μακριά από ανθρώπους σε κάποιο βουνό ίσως(αν δεν με έβρισκαν ακόμα καλύτερα) με φυσικό τρόπο(δεν εννοώ από γεράματα) προσπαθόντας να ζήσω…
υγ.ελπίζω να μην σε εφτασε σε αυτό το σημείο η acer…. :-p
Από βράχο πολύ ψηλά έπεσε η Φωτεινή Σάντρη σε έργο του Γρηγορίου Ξενόπουλου. Από ό,τι λένε ζαλίζεσαι και χάνεις τις αισθήσεις πολύ πριν πέσεις στο έδαφος. Οι γυναίκες που επιχειρούν με χάπια να είσαι σίγουρος ότι δεν ήθελαν να αυτοκτονήσουν…, αλλά να τις βρουν και να τις βοηθήσουν. Κάθε αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας έχει ένα τέτοιο στόχο… Επιπλέον η αυτοκτονία, με κάποιες ελάχιστες εξαιρέσεις ίσως, σηματοδοτεί επιθετικότητα και αισθήματα εκδίκησης προς τρίτους που στρέφονται στον εαυτό μας, αλλά ουσιαστικά έτσι εκδικούμαστε και όσους μπορεί να μας αγαπούν και να μας χρειάζονται.
Τέλος όντως ζούμε χωρίς αιτία, κατά τη γνώμη μου τουλάχιστον. Η ζωή δηλαδή είναι αυτόσκοπός, απλά ο άνθρωπος ψάχνει να τις αποδώσει νοήματα που δεν έχει.
Ο Καμύ τέλος υποστηρίζει ότι το βασικό φιλοσοφικό ερώτημα είναι αν έχει νόημα να ζει κάποιος. Οποιος όμως απαντά “έχει νόημα” ή “δεν έχει νόημα” καταντά -κατά τη γνώμη μου πάντα – δογματικός. Το ζήτημα είναι το ερώτημα να παραμένει ανοιχτό και να συνεχίσουμε να αναρωτιόμαστε. Η οριστική απάντηση είναι χειρότερη και από αυτοκτονία ακόμα και αν ζήσει κανείς… Πάντα κατά τη γνώμη μου… Ολη η γοητεία της ζωής βρίσκεται στο ανοιχτό των ερωτημάτων της όσο και βασανιστικά αν είναι… Κατά τα άλλα σίγουρα δεν είναι χωρίς λόγο η πεσμένη σου ψυχολογική διάθεση. Αν ψάξεις θα βρεις πολλούς λόγους ίσως που να σχετίζονται. Ακόμα και διατροφικούς ή ύπνου κλπ. Πάντως όταν σιγουρευτείς ότι η ζωή δεν έχει νόημα σίγουρα δεν θα γράφεις αναρωτόμενος για το νόημα…
Na zhsei kapoios otan xerete tin zwi! Otan kapoios den xerete tipota, poios o logos na zei kai na basanizete; Emena den mou pigenei tipota kala! barethika! Einai san na mas exoun katarastei! Ola ta asxima se emena kai tin oikogeneia mou! Pote den kaname kako se kanenan! Panta boithousame kosmo opws mporousame kai oso mporousame! Eksorgizomai na akouw na lene gia ton theo! Kati lekseis opws: ” Exei o theos”. O theos exei! Emeis den exoume! O kosmos den paei kala! Tous tuxainei kati kako kai akous na lene ”ax thee mou!”. To xeirotero; Pethenei kapoios kai lene: ”Ton ithele o theos konta tou”! ”Htan i wra tou’! Den sas anaboun ta lampakia otan ta akoute auta; Apo poion zitane boithia; Apo enan pethameno;;; Ti kalo eidane na kani o ”theos”;;;;; Egw tha kanonizw gia to pote tha pethanw i oxi!!
An thes pragmatika na pethaneis, den se noiazei pws! Arkei na pethaneis!!!!!!
αυτοκτονα τρελε και ασε τους αλλους ησυχους
ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ
Τόσο πολύ το θάνατο γνώρισα στη ζωή μου
όπου δε θα ‘χει τίποτα καινούργιο να μου δώσει
όταν τα χέρια τα γκρενά επάνω μου θ’ απλώσει
και απαλά σαν σ’ όνειρο θα κόψει την πνοή μου.
Θα ‘ρθει ένα βράδυ όμορφο, ζεστό και μυροβόλο.
Θα ξανοιχτούμε στη χαρά που η κουβέντ’ ανοίγει
κι ως πάντοτε, προς το πρωί, θα σηκωθεί να φύγει΄
μόνο που τώρα θα μου πει: “πάμε μαζί;” -κι αυτό θάν’ όλο.
—
Γιώργης Χολιαστός
ΞΕΡΕΤΕ ΚΑΠΟΙΟ ΧΑΠΙ Η ΟΥΣΙΑ ΠΟΥ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΓΡΗΓΟΡΟ ΘΑΝΑΤΟ ΧΩΡΙΣ ΕΝΤΟΝΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ;