eΠαναστάτης 26 χρονών

Πριν 26 χρόνια έκανα την πρώτη μου επανάσταση. Ασφυκτιούσα, ήθελα να αναπνεύσω αέρα και όχι άλλο να με ταΐζουν μέσω ομφάλιου. Άρχισα να κλωτσώ και κέρδισα τον πρώτο μου αγώνα. Για 9 μήνες κάθισα υπομονετικά μέχρι την κατάλληλη στιγμή. 26 χρόνια μετά πάλι νιώθω να ασφυκτιώ, θέλω να αρχίσω να κλωτσάω. Όμως πια θέλω και άλλους μαζί ώστε να αποκτήσουμε αέρα. Μακάρι να γίνουμε αρκετοί γιατί ή θα πεθάνουμε από έλλειψη χώρου ή θα κερδίσουμε τον αγώνα. Όσο για τους υπόλοιπους που προτιμούν να πεθάνουν, θα τους βγάλουμε με καισαρική!

5η και 6η Μέρα στο Ηράκλειο

Έφτασα χτες στο Ηράκλειο με τα χίλια ζόρια. Αφού χάλασαν λίγο οι ταχύτητες και δεν μπορούσα να κάνω εύκολα αλλαγές ούτε επίσης ορθοπεταλιές. Κάτι που με κούρασε υπερβολικά να φτάσω. Ο μικροτραυματισμός που έλεγα και μια φίλη μου έστειλε μήνυμα ανήσυχη ήταν απλώς ένα τράβηγμα στον τετρακέφαλο αλλά όχι κάτι ποολύ σοβαρό.
Σήμερα δεν πήγα στη Χερσόνησο όπως ήταν το αρχικό σχέδιο αλλά πήγα στη Κνωσσό και συναντήθηκα με τον άθλιο τα είπαμε και σε λιγότερο από 2 ώρες θα είμαι στο πλοίο της επιστροφής.

4η Μέρα στο Μπαλί

Φωτογραφία με το ποδήλατο από το Μπαλί δεν έβγαλα αφού το πρωί που έφυγα δεν είχα όρεξη να βγάζω την φωτογραφική ξανά από τα μπαγκάζια μου.Άρα δείτε μια φωτογραφία από την παραλία.

Από το Μπαλί έβγαλα και κάτι που μου φάνηκε πολύ αστείο. Δείτε μόνοι σας.

3η μέρα: Στο Ρέθυμνο

Σήμερα βρίσκομαι στο Μπαλί (Νομός Ρεθύμνου), Χτες βρισκόμουν στο Ρέθυμνο και στη παραπάνω φωτογραφία βλέπετε τη Fortezza με το ποδηλατάκι μου αριστερά στο πλάνο. Σήμερα δεν έχω βγάλει φωτογραφία με το ποδήλατο στο Μπαλί.. Μάλλον αύριο από το Ηράκλειο θα ποστάρω τις φωτογραφίες.

2η Μέρα στη Γεωργιούπολη

Το ποδήλατο μου στην είσοδο της Γεωργιούπολης. Και δεν έφτασε μόνο του όπως κάποια έγραψε. Ως τώρα το πρόγραμμα τηρείται. Τα κατάφερα πηγαίνοντας σε έναν καλό ρυθμό αλλά και με μια 2-3 ολιγόλεπτες στάσεις για νερό και ξεκούραση.Νομίζω πως έπαθα λίγη ηλίαση αλλά τώρα είμαι οκ. Μάλλον πρέπει να ξεκινάω λίγο νωρίτερα.

1η μέρα από τα Χανιά

Το ποδήλατο μου στα Χανιά.

Bloggάρω από τον υπολογιστή του ξενοδοχείου. Βρήκα δωμάτιο στο hotel Sun που έχει dsl στο σαλόνι για την αναμονή. Εντάξει αρκετά έγραψα. Θα ανεβάσω και άλλες φωτογραφίες έχετε το νου σας.

Δήθεν ή όχι;

Η Αμαλία ήταν δήθεν, η αναδάσωση ήταν δήθεν, η διαδήλωση ήταν δήθεν, εγώ με τις συνεντεύξεις είμαι δήθεν… Αν αρχίσω και βρίζω τους πάντες με ένα σωρό βωμολοχίες και κάθομαι σε μια γωνία και κράζω τους άλλους μπλόγκερ πως είναι δήθεν,τότε θα πάψω να είμαι fake; Τότε θα είμαι τίγκα fake, γιατί ποτέ δεν ήμουν το άτομο που έβριζε και δούλευε τους πάντες από τη σιγουριά της απραξίας. Το κάνε κάτι μπορεί να μοιάζει δήθεν,μπορεί να είναι, αλλά τουλάχιστον προκάλεσε κάποιους!

Φεύγοντας και γω

Φέτος δεν είχα αποφασίσει αν θα πήγαινα διακοπές. Η αλήθεια είναι πως υπολόγιζα πως θα πήγαινα Καβάλα για ένα σκακιστικό τουρνουά αλλά τελικά δεν με χρειάστηκαν και έλεγα πως δεν είχα ιδιαίτερη όρεξη να πάω κάπου. Την Κυριακή όντας μόνος στο κλεινόν άστυ, μου τη βάρεσε και έτσι αποφάσισα να πάω διακοπές με την αγάπη μου στην Κρήτη…

Πως έμαθα τυφλό σύστημα

Το 2002 αποφάσισα πως θέλω να μάθω μια δεύτερη γλώσσα μετά τα ελληνικά. Υποτίθεται πως είχα κάνει κάποια χρόνια γαλλικά αλλά ποτέ δεν έμαθα και δεν είχα όρεξη να μάθω. Έτσι αποφάσισα να μάθω ρώσικα που τα συναντούσα συχνά και ήδη τα είχα χρειαστεί. Έτσι και έγινε. Αφού άρχισα να φτάνω σε κάποιο επίπεδο σκέφτηκα πως ο υπολογιστής θα είναι το κατάλληλο μέσο για να εξασκήσω τη γλώσσα. Άρχισα το 2004 να ακούω 101.ru και εγκατέστησα το icq γράφοντας στις πληροφορίες μου πως ξέρω ρώσικα. Αυτό από μόνο του έκανε τη δουλειά που έπρεπε να κάνει και μέσα σε λίγα λεπτά η πολύ καλή μηχανή αναζήτησης του icq με έβγαζε στις πρώτες αναζητήσεις για άτομα που να μιλούν ρώσικα και να είναι στην Ελλάδα.

Το πρώτο μου μουσικό άκουσμα

Είχα λάβει πριν κάποιο καιρό μια πρόσκληση για να γράφω για 5 τραγούδια που μου αρέσουν. Ύστερα έλαβα για 5 τραγούδια που με αγγίζουν στο ίδιο παιχνίδι.Τότε σκέφθηκα πως δεν έγραψα το πρώτο μου άκουσμα που ακόμα είναι άγγιγμα ψυχής για μένα. E λοιπόνο αποφάσισα πως τώρα νιώθω την ανάγκη να το προσθέσω το τραγούδι που ήταν το πρώτο μου άκουσμα και ακόμα με αγγίζει. Το “dance me to the end of love”